Coco (2017)

Dwunastoletni Miguel najbardziej chciałby grać na gitarze, choć w jego rodzinie muzyka jest zakazana od kilku pokoleń. Chłopiec dorasta w meksykańskim Santa Cecilia wśród krewnych zajmujących się wyrobem butów i słucha nagrań zmarłego gwiazdora Ernesto de la Cruza, którego uważa za wzór artysty. W Dniu Zmarłych kolejny rodzinny spór sprawia, że Miguel podejmuje impulsywną decyzję i sięga po instrument należący do swojego idola. Zamiast rozpocząć występ, trafia do Krainy Umarłych. Widzi tam zmarłych członków własnej rodziny, którzy mogą wrócić na jedną noc do świata żywych, jeśli ich fotografie znajdują się na domowych ołtarzykach. Chłopiec chce jak najszybciej wrócić, ale potrzebuje błogosławieństwa przodka, a warunek rezygnacji z muzyki jest dla niego nie do przyjęcia. W poszukiwaniu innego rozwiązania łączy siły z Héctorem, sprytnym mieszkańcem zaświatów, któremu również zależy na przedostaniu się do świata żywych. Wspólna droga prowadzi Miguela przez rodzinne sekrety, dawne urazy i historię, której wcześniej znał tylko wygodną wersję. Zanim skończy się świąteczna noc, chłopiec musi ustalić, co naprawdę łączy jego bliskich z muzyką i dlaczego pamięć o zmarłych ma dla nich tak wielkie znaczenie. W świecie zmarłych czas również ma znaczenie: osoba, o której żywi przestaną pamiętać, może zniknąć na zawsze, dlatego prywatna sprawa Héctora stopniowo staje się równie pilna jak powrót Miguela.