Doktor Dolittle (1998)

John Dolittle jako dziecko potrafił rozumieć zwierzęta i rozmawiać z nimi tak swobodnie jak z ludźmi. Dorośli uznawali jednak jego zachowanie za niepokojące, dlatego z czasem chłopiec wyparł niezwykłą zdolność i przestał o niej pamiętać. Po latach jest cenionym lekarzem, ma żonę, dwie córki i dobrze prosperującą praktykę. Jego uporządkowana codzienność zmienia się po przypadkowym spotkaniu z psem, którego głos słyszy równie wyraźnie jak ludzką mowę. Wkrótce odzywają się do niego kolejne zwierzęta, a wiadomość o lekarzu rozumiejącym ich problemy rozchodzi się zaskakująco szybko. Dom i gabinet zaczynają odwiedzać futrzani, pierzaści i łuskowaci pacjenci oczekujący diagnozy. John początkowo podejrzewa u siebie załamanie nerwowe, szczególnie że otoczenie widzi jedynie mężczyznę prowadzącego rozmowy z psami, gołębiami czy szczurami. Najbliżsi zaczynają martwić się o jego zdrowie psychiczne, podczas gdy on stopniowo przekonuje się, że dziecięcy dar naprawdę powrócił. Szczególnego znaczenia nabiera przypadek cierpiącego tygrysa, którego problemy wymagają czegoś więcej niż zwykłej weterynaryjnej porady. John musi zdecydować, czy nadal ukrywać zdolność dla zachowania zawodowej reputacji, czy wykorzystać ją w sposób zgodny z tym, kim był jeszcze zanim nauczył się udawać, że zwierzęta milczą. Jego córka Maya okazuje się przy tym bardziej otwarta na niezwykłość ojca niż dorośli, którzy przede wszystkim boją się kompromitacji.