Ekspres Polarny (2004)

Krzyś coraz mocniej wątpi w istnienie Świętego Mikołaja. W wigilijną noc leży bez snu, nasłuchując dzwonków sań, lecz zamiast nich przed jego domem zatrzymuje się ogromny pociąg. Konduktor informuje chłopca, że skład jedzie na Biegun Północny i zaprasza go do środka. Krzyś początkowo się waha, ale ostatecznie dołącza do innych dzieci. W wagonie poznaje Hanię, Bartka i przemądrzałego Mądralę. Podróż szybko okazuje się znacznie bardziej skomplikowana niż zwykły przejazd. Zagubiony bilet, niebezpieczne odcinki torów, zamarznięte jezioro i kolejne niespodziewane przeszkody sprawiają, że pasażerowie muszą sobie pomagać. Krzyś spotyka również tajemniczego Włóczęgę, którego obecność jeszcze bardziej miesza w jego przekonaniach o tym, co jest prawdziwe. Każde wydarzenie dotyka innego rodzaju wątpliwości: odwagi, zaufania, przyjaźni i gotowości do uwierzenia w coś, czego nie da się łatwo udowodnić. Na końcu trasy dzieci trafiają do miejsca przygotowującego się do wyczekiwanej nocy roku. Dla Krzysia największą próbą nie będzie jednak samo spotkanie z Mikołajem, lecz odpowiedź na pytanie, czy potrafi usłyszeć i przyjąć coś, co wcześniej uznawał za niemożliwe. Znaczenie mają też drobne wybory podczas podróży: czy pomóc komuś, kto zostaje z tyłu, czy zaufać Konduktorowi i czy przyznać się do własnego strachu. Pociąg prowadzi dzieci dalej, ale każde z nich musi samodzielnie odpowiedzieć na pytanie, po co właściwie wsiadło.