Igrzyska śmierci: Ballada ptaków i węży (2023)

Osiemnastoletni Coriolanus Snow dorasta w powojennym Kapitolu, gdzie nazwisko jego rodu nadal budzi respekt, choć rodzina potajemnie zmaga się z biedą. Szansą na odzyskanie dawnej pozycji staje się program mentorski podczas Dziesiątych Głodowych Igrzysk. Coriolanus liczy na prestiż i nagrodę, ale zamiast obiecującego trybuta otrzymuje Lucy Gray Baird, dziewczynę z Dystryktu 12, której zachowanie podczas losowania natychmiast przyciąga uwagę widzów. Szybko dostrzega, że jej talent sceniczny i charyzma mogą stać się atutem większym niż siła fizyczna. Zaczyna więc pomagać Lucy Gray zdobywać sympatię publiczności, jednocześnie próbując zadowolić osoby nadzorujące igrzyska, w tym bezwzględną doktor Volumnię Gaul. W świecie, w którym widowisko dopiero przybiera formę znaną z późniejszych lat, mentorzy i organizatorzy eksperymentują z metodami angażowania widzów. Coriolanus coraz mocniej wiąże własną przyszłość z losem podopiecznej. Ich relacja komplikuje chłodne kalkulacje, a kolejne decyzje wystawiają na próbę jego lojalność wobec rodziny, przyjaciela Sejanusa Plintha i systemu Kapitolu. Ambicja miesza się z uczuciem oraz strachem przed utratą pozycji, prowadząc młodego Snowa w stronę wyborów, które z czasem ukształtują jego sposób patrzenia na władzę. Coriolanus widzi też, że zasady nie obowiązują wszystkich jednakowo, a o ich interpretacji decydują ludzie sprawujący władzę. Coriolanus musi zdecydować, ile jest gotów poświęcić, aby nie wrócić do życia, którego się wstydzi.