Kapitan Ameryka: Pierwsze starcie (2011)

Steve Rogers chce walczyć podczas II wojny światowej, lecz z powodu słabego zdrowia i drobnej budowy ciała kolejne komisje wojskowe odrzucają jego podania. Upór chłopaka zwraca uwagę doktora Abrahama Erskine’a, który szuka kandydata do eksperymentalnego programu superżołnierza. Steve zostaje wybrany nie ze względu na siłę, ale charakter i gotowość do stawania w obronie słabszych. Po zabiegu jego ciało zmienia się radykalnie, jednak wojsko początkowo wykorzystuje nowego bohatera głównie do występów propagandowych. Sytuacja nabiera innego znaczenia, gdy Steve dowiaduje się, że oddział jego przyjaciela Bucky’ego Barnesa dostał się do niewoli. Samowolna akcja ratunkowa prowadzi go do organizacji Hydra kierowanej przez Johanna Schmidta, znanego jako Czerwona Czaszka. Schmidt dysponuje Tesseraktem i zamierza wykorzystać jego energię do stworzenia broni znacznie wyprzedzającej możliwości zwykłej armii. Steve przestaje być scenicznym symbolem i zaczyna działać na froncie razem z Peggy Carter oraz grupą uwolnionych żołnierzy. Każda kolejna misja przybliża ich do baz Hydry i planu ataku obejmującego znacznie więcej niż okupowaną Europę. Rogers musi nauczyć się dowodzić ludźmi, zanim jego przeciwnik wykorzysta przewagę technologiczną do zmiany przebiegu wojny. Dopiero działania poza sceną propagandową pozwalają Rogersowi wykorzystać możliwości otrzymane w eksperymencie zgodnie z własnym rozumieniem służby, zamiast według programu przygotowanego przez wojskowych specjalistów od reklamy.