Memento (2000)

Leonard Shelby pamięta swoje życie sprzed napadu na dom, lecz po urazie głowy nie potrafi zachować nowych wspomnień dłużej niż przez kilkanaście minut. Wie, że jego żona została zaatakowana, a on sam chce odnaleźć człowieka odpowiedzialnego za zbrodnię. Problem polega na tym, że każde spotkanie, rozmowa i odkryty trop mogą zniknąć z jego świadomości, zanim zdąży wykorzystać je w śledztwie. Leonard buduje więc zewnętrzny system pamięci. Robi zdjęcia polaroidem, zapisuje na nich krótkie wskazówki, prowadzi notatki, a informacje uznane za najpewniejsze tatuuje na własnym ciele. Dzięki temu może codziennie odtwarzać kierunek poszukiwań, choć nie zawsze potrafi przypomnieć sobie, dlaczego zaufał konkretnej osobie. W jego otoczeniu pojawiają się Natalie, kobieta związana z lokalnym środowiskiem przestępczym, oraz Teddy, mężczyzna twierdzący, że pomaga mu od dłuższego czasu. Oboje wiedzą o Leonardzie więcej, niż on może wiedzieć o nich. Równolegle bohater wraca myślami do historii Sammy'ego Jankisa, którego przypadek zaburzeń pamięci badał jeszcze przed własnym wypadkiem. Fragmenty teraźniejszości, wspomnienia i zapisy zaczynają tworzyć układ, w którym największym problemem nie jest brak informacji, lecz pewność, czy właściwie ocenił je człowiek, który później sam nie pamięta chwili podejmowania decyzji.