Miasto Boga (2002)

Buscapé dorasta w ubogiej dzielnicy Rio de Janeiro, gdzie broń, drobne kradzieże i starcia z policją są częścią dziecięcej codzienności. Nie ma temperamentu gangstera i od początku szuka dla siebie innej drogi. Interesuje go fotografia, choć w miejscu zdominowanym przez przemoc samo zdobycie aparatu i szansy na spokojne życie wydaje się trudne. Równolegle rozwija się historia Dadinho, chłopca zafascynowanego przestępczym światem. Z biegiem lat przyjmuje on imię Zé Pequeno i wyrasta na jednego z najbardziej bezwzględnych ludzi w okolicy, budując własną pozycję na handlu narkotykami, strachu i podporządkowywaniu kolejnych grup. Losy obu chłopaków przecinają się wielokrotnie, choć każdy z nich patrzy na dzielnicę z zupełnie innej perspektywy. Buscapé obserwuje zmieniające się układy między gangami, przyjaźnie rozpadające się pod presją pieniędzy i młodych ludzi coraz wcześniej wciąganych w przemoc. Aparat fotograficzny daje mu możliwość dokumentowania świata, którego inni widzą jedynie fragmenty. Gdy konflikt między rywalizującymi grupami zaczyna pochłaniać coraz więcej ofiar, zdjęcia mogą stać się dla Buscapégo przepustką poza życie narzucone przez miejsce, w którym się wychował. Fotografia pozwala mu pozostawać blisko ludzi, od których jednocześnie chce się oddalić. Jako obserwator widzi mechanizm przemocy z wyjątkową ostrością: młodsi naśladują starszych, dawne urazy przechodzą na kolejne grupy, a reputacja potrafi znaczyć więcej niż życie.