Park Jurajski (1993)

John Hammond zaprasza grupę specjalistów na odległą wyspę Isla Nublar, gdzie jego firma przygotowuje niezwykły park rozrywki. Dzięki materiałowi genetycznemu odzyskanemu z prehistorycznych szczątków naukowcy odtworzyli żywe dinozaury i umieścili je w rozległych wybiegach zabezpieczonych elektrycznymi ogrodzeniami. Przed otwarciem obiektu inwestorzy chcą jednak uzyskać opinię niezależnych ekspertów. Paleontolog Alan Grant, paleobotaniczka Ellie Sattler i matematyk Ian Malcolm ruszają więc na pokazową wycieczkę razem z wnukami Hammonda, Lex i Timem. Zachwyt pierwszymi chwilami wycieczki miesza się jednak z niepokojem. Malcolm zwraca uwagę, że złożonego ekosystemu nie da się kontrolować wyłącznie za pomocą komputerów i procedur. Jego obawy nabierają znaczenia, gdy pracownik odpowiedzialny za system informatyczny parku wyłącza część zabezpieczeń, chcąc wykraść zarodki dinozaurów. Awaria pozostawia gości w terenie, a zwierzęta zyskują dostęp do miejsc, które miały być dla nich zamknięte. Od tej chwili zwiedzanie zamienia się w walkę o przetrwanie i próbę ponownego uruchomienia infrastruktury. Grant musi jednocześnie chronić dzieci, choć wcześniej wyraźnie nie czuł się dobrze w ich towarzystwie. Każda kolejna bariera okazuje się mniej pewna, niż zakładali twórcy parku. Największe zagrożenie nie wynika przy tym wyłącznie z wielkości drapieżników, lecz z założenia, że każdą żywą istotę da się przewidzieć i zaprogramować.