Uciekinier (2025)

Ben Richards nie szuka sławy ani miejsca w telewizji. Potrzebuje pieniędzy na leczenie chorej córki, a w społeczeństwie zdominowanym przez wielką sieć medialną zwykła praca nie daje mu już realnej szansy na poprawę sytuacji. Desperacja prowadzi go do programu, w którym uczestnicy mają przetrwać trzydzieści dni, uciekając przed zawodowymi łowcami. Każdy ich ruch jest transmitowany, widzowie mogą zgłaszać miejsce pobytu ściganych, a nagroda rośnie z każdym kolejnym dniem. Producent Dan Killian dostrzega w wybuchowym, nieustępliwym Benie materiał na idealnego uczestnika: człowieka, którego publiczność będzie jednocześnie podziwiać i pragnąć zobaczyć w pułapce. Richards szybko okazuje się trudniejszy do kontrolowania, niż zakładano. Zamiast podporządkować się roli wyznaczonej przez telewizję, wykorzystuje instynkt, gniew i pomoc spotykanych po drodze ludzi, by pozostawać o krok przed pościgiem. Im dłużej trwa ucieczka, tym większe stają się oglądalność i presja na jego schwytanie. Ben zaczyna też rozumieć, że przeciwnikiem nie są wyłącznie uzbrojeni łowcy. Musi walczyć z systemem, który potrafi zmieniać obraz wydarzeń i przekonywać miliony widzów, że prawda wygląda dokładnie tak, jak pokaże ją ekran. Każdy kolejny dzień przy życiu zwiększa nagrodę, ale zarazem odbiera mu możliwość pozostania anonimowym i utrudnia bezpieczny kontakt z rodziną.