Wszyscy moi wrogowie (2026)

Po śmierci matki Kateri opuszcza rodzinne strony i na długo wypada z życia ludzi, którzy kiedyś byli jej bliscy. Kiedy jako młoda kobieta wraca do wiejskiej Oklahomy, ponownie spotyka Amziaha Kinga, dawnego opiekuna zastępczego prowadzącego pasiekę. Ich relacja nie odbudowuje się jednym gestem. Amziah stopniowo wprowadza Kateri w codzienność swojej pracy, uczy ją zajmowania się pszczołami i pokazuje lokalną społeczność, w której dawne przysługi, rodzinne więzi oraz interesy potrafią znaczyć więcej niż oficjalne zasady. Handel miodem okazuje się przy tym znacznie mniej niewinny, niż można byłoby przypuszczać. W okolicy dochodzi do kradzieży, sabotażu i konfliktów między ludźmi walczącymi o utrzymanie swoich gospodarstw. Kateri zaczyna odnajdywać miejsce u boku człowieka, który traktuje ją jak rodzinę, lecz spokojniejszy etap szybko zostaje przerwany przez wydarzenie zmuszające ją do samodzielnego działania. Wiedza zdobyta w pasiece, znajomość miejscowych układów i lekcje Amziaha stają się narzędziami w poszukiwaniu sprawiedliwości. Powrót, który miał zamknąć część przeszłości, prowadzi ją w sam środek sporu, gdzie osobiste rachunki łączą się z walką o ziemię, pracę i lojalność. Pasieka staje się dla niej jednocześnie miejscem pracy i szkołą cierpliwości. Obserwując Amziaha, Kateri uczy się, że w lokalnych konfliktach rzadko działa się wprost, a właściwy moment bywa równie ważny jak odwaga. Ta lekcja zaczyna mieć znaczenie, gdy zwyczajne narzędzia przestają wystarczać.