Dobry dinozaur (2015)

Arlo wychowuje się na farmie prowadzonej przez rodzinę apatozaurów w świecie, w którym dinozaury nigdy nie wyginęły. Jego rodzeństwo szybko radzi sobie z obowiązkami, natomiast on pozostaje lękliwy, niepewny i podatny na panikę. Ojciec próbuje pomóc mu przełamać strach, lecz seria niefortunnych wydarzeń kończy się tragedią. Niedługo później Arlo zauważa małego dzikiego chłopca podkradającego jedzenie z rodzinnych zapasów. W gniewie rusza za nim, wpada do rzeki i zostaje porwany przez nurt daleko od domu. Samotny, ranny i pozbawiony orientacji musi znaleźć drogę powrotną przez rozległe tereny, których wcześniej się bał. Jego jedynym towarzyszem zostaje chłopiec, któremu nadaje imię Bąbel. Początkowa nieufność stopniowo ustępuje współpracy. Bąbel zachowuje się bardziej jak dzikie zwierzę niż człowiek, świetnie tropi i reaguje instynktownie, dzięki czemu wielokrotnie pomaga Arlo w sytuacjach, z którymi młody dinozaur nie potrafiłby poradzić sobie sam. Po drodze spotykają różne stworzenia, gwałtowne burze i drapieżniki. Każda przeszkoda zmusza Arlo do działania mimo strachu, a więź z Bąblem daje mu powód, by przestać mierzyć własną wartość wyłącznie odwagą rodzeństwa i oczekiwaniami rodziny. Wyprawa staje się też lekcją radzenia sobie ze stratą. Arlo nosi w sobie poczucie winy i przekonanie, że zawiódł ojca, a Bąbel ma własne doświadczenia związane z utratą rodziny. Wspólna droga pozwala im porozumieć się mimo braku wspólnego języka.