Gladiator (2000)

Maximus Decimus Meridius dowodzi rzymską armią podczas końcowych walk w Germanii i cieszy się zaufaniem cesarza Marka Aureliusza. Po latach kampanii marzy przede wszystkim o powrocie do żony i syna. Starzejący się władca ma jednak wobec generała inny plan: chce, by po jego śmierci Maximus pomógł przywrócić władzę senatowi, zamiast oddać imperium Kommodusowi. Syn cesarza dowiaduje się o tej decyzji i reaguje w sposób, który natychmiast zmienia los wszystkich zainteresowanych. Maximus zostaje uznany za zagrożenie, traci pozycję i zostaje zmuszony do ucieczki. Niedługo później trafia w ręce handlarzy niewolników i pod opiekę Proxima, właściciela wojowników walczących ku rozrywce publiczności. Wojskowe doświadczenie szybko odróżnia go od pozostałych jeńców. Zamiast polegać wyłącznie na sile, potrafi organizować ludzi i zamieniać chaotyczną grupę w zespół zdolny przetrwać na arenie. Sukcesy prowadzą go do Rzymu, gdzie Kommodus próbuje zdobyć sympatię mieszkańców wielkimi widowiskami. Obecność dawnego generała w stolicy przyciąga uwagę Lucilli, siostry nowego cesarza, oraz senatorów nieufnych wobec rosnącej władzy Kommodusa. Dla Maximusa arena staje się jedyną drogą, która może przybliżyć go do człowieka odpowiedzialnego za utratę dotychczasowego życia. W Rzymie szybko przekonuje się też, że popularność wśród tłumu daje mu rodzaj ochrony, którego Kommodus nie może po prostu zignorować.