Hamnet (2025)

W XVI-wiecznej Anglii młody nauczyciel łaciny William Shakespeare poznaje Agnes, niezależną kobietę silnie związaną z naturą i rodzinnymi stronami. Ich uczucie rozwija się mimo różnic charakterów oraz oczekiwań bliskich. Zakładają rodzinę, a William coraz częściej wyjeżdża do Londynu, gdzie próbuje budować pozycję w teatrze. Agnes pozostaje w Stratfordzie z dziećmi i prowadzi dom w rytmie zupełnie innym niż życie męża w rozwijającym się środowisku scenicznym. Małżeństwo musi nauczyć się funkcjonować pomiędzy dwiema przestrzeniami, które stopniowo oddalają ich codzienność. Największa próba przychodzi wraz z chorobą jednego z dzieci. Rodzina zostaje skonfrontowana ze stratą, której nie można naprawić sukcesem zawodowym ani powrotem do wcześniejszych zwyczajów. Każdy przeżywa żałobę inaczej: Agnes pozostaje blisko domu i pamięci o synu, William próbuje odnaleźć język zdolny pomieścić doświadczenie, którego nie potrafi wypowiedzieć w zwykłej rozmowie. Ich relacja zmienia się pod ciężarem bólu, lecz nie znika. Prywatna tragedia zaczyna z czasem przenikać do pracy dramaturga i świata londyńskiego teatru. Historia skupia się na rodzinie stojącej za nazwiskiem znanym później całemu światu, zanim osobiste doświadczenie znalazło odbicie w jednym z najbardziej rozpoznawalnych dramatów. Zamiast rekonstruować biografię punkt po punkcie, opowieść pozostaje blisko małżeństwa, rodzicielstwa i żałoby, z których rodzi się potrzeba zamiany prywatnego bólu w sztukę.