Ludzka stonoga 2 (2011)

Martin Lomax pracuje nocami jako ochroniarz podziemnego parkingu i większość czasu spędza samotnie w niewielkim pomieszczeniu służbowym. Jego codzienność ogranicza się do pracy, życia z matką i wizyt u psychiatry, a najważniejszą obsesją staje się brutalny horror oglądany przez niego wielokrotnie na płycie. Martin prowadzi szczegółowy album poświęcony historii szalonego lekarza i przestaje traktować ekranową makabrę jak fikcję, którą można zostawić po zakończeniu seansu. Zaczyna planować własną wersję eksperymentu, większą od przedstawionej w pierwowzorze. Nie ma wykształcenia medycznego ani odpowiednich warunków, dlatego jego zamiary opierają się na przemocy, improwizacji i kopiowaniu zapamiętanych scen. Parking daje mu możliwość obserwowania ludzi, wybierania ofiar oraz działania z dala od przypadkowych świadków. Z czasem przenosi porwane osoby do opuszczonego magazynu przygotowanego na realizację obsesyjnego projektu. Próbuje nawet zwabić aktorkę Ashley C. Williams, wykorzystując fałszywe informacje o przesłuchaniu do nowej produkcji. Granica pomiędzy filmem, który Martin zna niemal na pamięć, a jego własnymi działaniami stopniowo znika. Człowiek dotąd praktycznie niewidoczny dla otoczenia zaczyna podporządkowywać życie jednemu zamysłowi, nie licząc się z cierpieniem przypadkowych osób wybranych do jego chorego przedsięwzięcia. Najbardziej niepokojące pozostaje to, że mężczyzna nie próbuje stworzyć medycznie wiarygodnego doświadczenia; chce przede wszystkim przenieść na rzeczywiste ofiary obrazy, które wcześniej oglądał bez końca.