Frankenstein (2025)

Victor dorasta w cieniu wymagającego ojca i śmierci matki, której nie potrafi pogodzić z granicami medycyny. Jako dorosły naukowiec skupia się na jednym celu: chce udowodnić, że śmierć nie musi być nieodwracalna. Jego eksperymenty budzą niechęć środowiska naukowego, ale zainteresowanie bogatego Heinricha Harlandera daje mu środki potrzebne do dalszej pracy. Victor zaczyna tworzyć ciało z fragmentów zmarłych i szuka sposobu na przywrócenie mu życia. Gdy eksperyment się udaje, triumf trwa krótko. Istota, którą powołał do życia, nie jest bezmyślnym potworem. Uczy się, obserwuje otoczenie i pragnie kontaktu, lecz jej twórca reaguje rozczarowaniem oraz odrzuceniem. Szczególne znaczenie ma Elizabeth, narzeczona brata Victora, która jako jedna z nielicznych dostrzega w stworzeniu wrażliwość zamiast samego zagrożenia. Narastający konflikt między naukowcem a jego dziełem prowadzi ich coraz dalej od laboratorium, a początkowa fascynacja pokonaniem śmierci zmienia się w walkę o odpowiedzialność za własne czyny. Historia rozwija się z dwóch perspektyw: człowieka przekonanego o prawie do tworzenia życia oraz istoty, która nie prosiła o narodziny, ale musi znaleźć dla siebie miejsce w świecie. Po obu stronach narasta poczucie krzywdy: Victor widzi nieudany eksperyment, a jego stworzenie ojca, który odmawia mu prawa do własnego życia.