Nosferatu (2024)

Od dzieciństwa Ellen doświadcza niepokojących snów i wizji, których źródła sama nie potrafi wyjaśnić. Po latach mieszka w Wisburgu z mężem Thomasem Hutterem i próbuje prowadzić spokojne życie, lecz dawne lęki powracają, gdy Thomas otrzymuje zlecenie wymagające podróży do Transylwanii. Jego zadaniem jest sfinalizowanie zakupu starej posiadłości przez tajemniczego hrabiego Orloka. Już podczas drogi miejscowi reagują strachem na samo nazwisko klienta, a pobyt w odizolowanym zamku utwierdza Thomasa w przekonaniu, że znalazł się w miejscu, z którego powinien jak najszybciej uciec. Dokumenty szybko przestają być dla Orloka najważniejszą częścią spotkania. Gdy dostrzega wizerunek Ellen, jego uwaga kieruje się ku młodej kobiecie, z którą łączy go niewytłumaczalna więź. Tymczasem w Wisburgu stan Ellen pogarsza się: pojawiają się napady, lunatykowanie i poczucie nadciągającego zagrożenia. Do miasta zmierza również statek przewożący trumnę oraz szczury roznoszące zarazę. Thomas usiłuje wrócić do żony, zanim będzie za późno, a osoby z jej otoczenia szukają pomocy u badacza zajmującego się zjawiskami, których współczesna medycyna nie potrafi wyjaśnić. Nad Wisburgiem stopniowo zaciska się cień Orloka. Coraz mniej wydarzeń można uznać za przypadkowe, a granica między chorobą, przesądem i rzeczywistą obecnością czegoś nadnaturalnego przestaje mieć dla Ellen jakiekolwiek znaczenie.