Mustang z Dzikiej Doliny (2002)

Mustang dorasta na rozległych preriach amerykańskiego Zachodu i od pierwszych chwil zna przede wszystkim życie w stadzie oraz swobodę nieograniczoną ogrodzeniami. Ciekawość prowadzi go jednak w pobliże obozu kawalerii, gdzie po raz pierwszy styka się z ludźmi próbującymi podporządkować dzikie zwierzę własnym potrzebom. Schwytany ogier trafia pod nadzór Pułkownika, który chce go złamać i nauczyć posłuszeństwa. Mustang nie zamierza zaakceptować siodła ani jeźdźca, nawet gdy opór oznacza głód, zmęczenie i kolejne próby ujarzmienia. W obozie poznaje Wartkiego Potoka, młodego Lakotę również przetrzymywanego przez żołnierzy. Wspólna ucieczka pozwala koniowi znaleźć się w indiańskiej osadzie, gdzie po raz pierwszy doświadcza od ludzi zupełnie innego traktowania. Zbliża się też do łagodnej klaczy należącej do Wartkiego Potoka. Wolność pozostaje jednak krucha, bo wojsko nadal rozszerza swoją obecność na ziemiach, po których wędrują rdzenni mieszkańcy i stada mustangów. Ogier wielokrotnie musi wybierać między własnym bezpieczeństwem a przywiązaniem do tych, których zdążył poznać. Jego droga prowadzi przez prerię, góry i budowę kolei, a każdy kolejny kontakt z człowiekiem pokazuje inne znaczenie słów „oswoić” i „należeć”. Dla Mustanga powrót do stada pozostaje najprostszym wyobrażeniem szczęścia, lecz kolejne więzi sprawiają, że droga do niego nie jest już zwykłą ucieczką. Wolność zaczyna oznaczać również możliwość ochrony innych, nawet gdy wymaga ponownego zbliżenia się do ludzi.