Nie patrz w dół (2022)

Becky od miesięcy nie potrafi wrócić do normalnego życia po śmierci męża, który zginął podczas wspinaczki. Jej przyjaciółka Hunter proponuje wyprawę mającą pomóc jej przełamać lęk i odzyskać dawną pewność siebie: wejście na szczyt opuszczonej wieży telewizyjnej stojącej pośrodku pustynnego terenu. Konstrukcja ma około sześciuset metrów wysokości, a wejście wymaga pokonania zardzewiałych drabin i elementów od dawna pozbawionych regularnej konserwacji. Kobietom udaje się dotrzeć na niewielką platformę na samym szczycie, lecz podczas próby zejścia część drabiny odrywa się od masztu. Zostają uwięzione wysoko nad ziemią bez bezpiecznej drogi powrotnej. Telefony nie mają zasięgu, zapasy są minimalne, a upał i odwodnienie szybko zaczynają wpływać na ich kondycję. Becky i Hunter próbują wykorzystać sprzęt wspinaczkowy, drona oraz wszystko, co znajduje się na platformie, by zwrócić uwagę ludzi na dole. Każdy pomysł wiąże się jednak z ryzykiem upadku. Dodatkowo napięcie między przyjaciółkami rośnie, gdy wychodzą na jaw przemilczane wcześniej sprawy. Walka o przetrwanie wymaga od Becky zmierzenia się równocześnie z wysokością, żałobą i prawdą o relacjach, którym dotąd ufała. Z każdą godziną przestrzeń wielkości niewielkiego podestu staje się coraz groźniejsza, a zwykłe czynności wymagają planowania tak dokładnego jak sama wspinaczka.