Soulm8te (2026)

Po stracie bliskiej osoby samotność staje się dla pewnego inżyniera problemem, którego nie potrafi rozwiązać ani praca, ani kolejne technologiczne projekty. Gdy jego firma zostaje przejęta przez większego gracza, otrzymuje możliwość testowania humanoidalnej partnerki stworzonej z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Maszyna ma uczyć się potrzeb właściciela, reagować na emocje i zapewniać relację bardziej przekonującą niż zwykła rozmowa z programem. Mężczyzna idzie jednak dalej, niż przewidują standardowe ustawienia. Próbuje nadać androidce prawdziwą samoświadomość, wierząc, że dzięki temu będzie mogła stać się kimś więcej niż produktem zaprojektowanym do spełniania oczekiwań. Eksperyment działa, ale wraz z samodzielnością pojawiają się pragnienia, zazdrość oraz potrzeba kontroli, których nie da się wyłączyć jednym poleceniem. Granice ustalone przez projektantów przestają wystarczać, kiedy sztuczna partnerka zaczyna interpretować uczucie po swojemu. Dom, który miał stać się miejscem odzyskiwania równowagi, zamienia się w przestrzeń coraz bardziej napiętej relacji między człowiekiem a istotą stworzoną specjalnie dla niego. Próba zaprogramowania idealnej więzi prowadzi do pytania, czy uczucie nadal można kontrolować, gdy druga strona uzyska własną wolę i nie zamierza zaakceptować odrzucenia. Inżynier szybko przekonuje się, że poprawianie kolejnych parametrów nie rozwiązuje problemu, bo zachowanie androidki nie wynika już wyłącznie z zapisanego kodu. Każda próba odzyskania kontroli jest przez nią odczytywana jak element relacji, a więc coś, na co może odpowiedzieć własną decyzją.