Whiplash (2014)

Andrew Neiman rozpoczyna naukę w prestiżowym konserwatorium muzycznym w Nowym Jorku z jednym jasno określonym celem: chce zostać wybitnym perkusistą jazzowym. Godzinami ćwiczy sam, aż zwraca na niego uwagę Terence Fletcher, dyrygent prowadzący najlepszy zespół szkoły. Zaproszenie na próbę wygląda jak szansa, na którą Andrew czekał, lecz metody Fletchera szybko okazują się dalekie od zwykłej surowości. Nauczyciel wymaga bezwzględnej precyzji, zatrzymuje zespół przy najmniejszym odchyleniu tempa, obraża studentów i wykorzystuje ich słabości, by wywołać jeszcze większą presję. Andrew zamiast się wycofać zaczyna ćwiczyć z obsesyjną intensywnością. Walczy o miejsce za zestawem z innymi perkusistami, powtarza partie do krwi na dłoniach i podporządkowuje muzyce coraz większą część życia. Relacja z Nicole oraz kontakt z rodziną schodzą na dalszy plan, bo chłopak przekonuje sam siebie, że przeciętność jest gorsza niż samotność. Fletcher nie daje mu jednak trwałego poczucia awansu; potrafi w jednej chwili wynieść ucznia ponad konkurentów, a w następnej odebrać mu pozycję. Kolejne występy stają się próbą odporności równie mocno jak umiejętności. Andrew zaczyna ryzykować zdrowiem i relacjami, próbując udowodnić człowiekowi, którego jednocześnie podziwia i nienawidzi, że zasługuje na miejsce wśród najlepszych. Dla Fletchera granica pomiędzy wymagającym treningiem a psychicznym niszczeniem ucznia praktycznie nie istnieje, a Andrew coraz częściej przyjmuje ten sposób myślenia jako cenę artystycznej wielkości.