Zaraza (2025)

Dwunastoletni Ben trafia na letni obóz piłki wodnej po przeprowadzce, która już wcześniej wyrwała go ze znanego środowiska. W nowej grupie bardzo zależy mu na akceptacji. Największy wpływ na pozostałych chłopców ma pewny siebie Jake, ustalający niepisane zasady tego, z kim warto się zadawać, a kogo należy omijać. Na samym dole tej hierarchii znajduje się Eli, uczestnik z widocznymi zmianami skórnymi. Koledzy przekonują siebie nawzajem, że chłopak roznosi tajemniczą chorobę, i traktują wymyśloną groźbę jak uzasadnienie dla izolowania oraz upokarzania go. Ben początkowo widzi absurd całego rytuału, lecz strach przed odrzuceniem okazuje się silniejszy niż sprzeciw. Próbuje zbliżyć się do popularnej grupy, nawet gdy wymaga to udziału w zachowaniach, z którymi sam nie czuje się dobrze. Jednocześnie zaczyna lepiej poznawać Eliego i coraz trudniej ignorować krzywdę wyrządzaną przez kolegów. Obóz, treningi i wspólne mieszkanie tworzą zamknięte środowisko, z którego nie da się łatwo uciec. Plotka zaczyna działać jak narzędzie kontroli, a wystarczy drobna zmiana układu sił, by następna osoba znalazła się poza grupą. Ben musi zdecydować, ile własnych zasad jest gotów poświęcić, żeby nie zostać kolejnym celem. Dorośli obecni na obozie widzą jedynie część napięć, dlatego większość konfliktu rozgrywa się bez ich wiedzy. Dla chłopców drobne gesty, spojrzenia i miejsce przy stole zaczynają znaczyć więcej niż oficjalne zasady.