Dunkierka (2017)

W maju 1940 roku tysiące alianckich żołnierzy zostają zepchnięte na plaże Dunkierki. Wojska niemieckie zamykają pierścień wokół portu, a jedyna droga odwrotu prowadzi przez Kanał La Manche. Na brzegu młody szeregowiec Tommy próbuje znaleźć miejsce na statku ewakuacyjnym, lecz każdy kolejny plan może zakończyć się nalotem, torpedą albo zatonięciem jednostki. W tym samym czasie cywilny żeglarz Dawson wypływa z Anglii własną łodzią wraz z synem Peterem i młodym George’em. Marynarka potrzebuje niewielkich jednostek zdolnych podejść bliżej płytkich plaż niż duże okręty, dlatego prywatne łodzie zostają skierowane w stronę francuskiego wybrzeża. Nad kanałem pilot RAF-u Farrier próbuje osłaniać ewakuację przed niemieckimi samolotami, wiedząc, że poziom paliwa dokładnie wyznacza, jak długo może pozostać w powietrzu. Trzy wątki biegną w różnym tempie: żołnierze na lądzie czekają przez wiele dni, cywile przemierzają morze w ciągu jednego dnia, a walka w powietrzu obejmuje zaledwie godzinę. Bohaterowie nie mają pełnego obrazu operacji. Każdy widzi tylko własny fragment chaosu i podejmuje decyzje, od których zależy, czy kolejni ludzie zdołają wydostać się z pułapki. Losy Tommy’ego, Dawsona i Farriera krążą wokół tej samej ewakuacji, choć każdy działa w innym miejscu i zna tylko fragment sytuacji. Wszyscy próbują przeżyć wystarczająco długo, by kolejne łodzie mogły zabrać następnych żołnierzy, a samoloty utrzymać wroga z dala od plaż.