Przełęcz ocalonych (2016)

Desmond Doss dorasta w Wirginii z głębokim przekonaniem, że odebranie życia drugiemu człowiekowi jest moralnie niedopuszczalne. Gdy Stany Zjednoczone przystępują do II wojny światowej, nie zamierza jednak pozostawać z boku. Zgłasza się do armii i chce służyć jako sanitariusz, pomagając rannym na polu walki bez noszenia broni. Taka postawa szybko prowadzi do konfliktu podczas szkolenia. Przełożeni oczekują od każdego żołnierza opanowania karabinu, a część kolegów uważa odmowę Dossa za tchórzostwo lub próbę unikania obowiązków. Desmond konsekwentnie tłumaczy, że nie odmawia służby ani ryzyka, lecz nie chce łamać własnych zasad. Spór przeradza się w presję dyscyplinarną i groźbę usunięcia go z wojska, zanim jeszcze trafi na front. Gdy w końcu zostaje przydzielony do jednostki walczącej na Okinawie, jego przekonania zostają sprawdzone w warunkach znacznie brutalniejszych niż koszary. Żołnierze muszą zdobyć strome urwisko prowadzące na silnie bronione pozycje przeciwnika, a sanitariusz porusza się między rannymi bez broni, na której mógłby polegać. Na froncie Desmond próbuje pogodzić służbę dla kraju, odpowiedzialność za innych i zasadę, z której nie chce zrezygnować nawet pod ostrzałem. Jego obecność na froncie stawia proste pytanie: czy żołnierz może pozostać wierny własnemu sumieniu, nie uchylając się przy tym od najtrudniejszych obowiązków.