Rebelia (2026)

Anglia w 1381 roku jest krajem wyniszczonym skutkami zarazy i rosnącymi obciążeniami nakładanymi na najbiedniejszych. Kolejne podatki mają finansować politykę korony, lecz dla ludzi pracujących na ziemi oznaczają często wybór między posłuszeństwem a przetrwaniem. Jeden z chłopów, wcześniej dotknięty osobistą tragedią, trafia w sam środek narastającego buntu. Nie planuje zostać symbolem ani dowódcą. Złość na niesprawiedliwość, doświadczenie straty i kolejne działania królewskich urzędników sprawiają jednak, że zaczyna gromadzić wokół siebie ludzi gotowych sprzeciwić się porządkowi ustanowionemu przez możnych. Wieść o oporze szybko rozchodzi się po wsiach i miasteczkach. Do grupy dołączają kolejni mieszkańcy, tworząc armię złożoną przede wszystkim z ludzi, którzy dotąd nie mieli wpływu na decyzje władzy. Ich przeciwnikiem jest system chroniony przez stronników młodego króla Ryszarda II, a marsz w stronę Londynu zmienia lokalny protest w wydarzenie mogące zachwiać całym państwem. Przywódca musi nauczyć się podejmować decyzje za innych, choć sam pozostaje człowiekiem ukształtowanym przez życie dalekie od dworu. Im większy staje się bunt, tym trudniej utrzymać wspólny cel wśród ludzi kierowanych różnymi powodami. Walka o sprawiedliwość zaczyna wymagać odpowiedzi na pytanie, ile można poświęcić, by zmienić zasady narzucone przez tych, którzy dysponują wojskiem i prawem.