Ice Cream Man (2026)

Lato w niewielkim miasteczku powinno pachnieć rozgrzanym asfaltem, basenem i lodami kupowanymi z kolorowego samochodu. Pojawienie się nowego sprzedawcy początkowo pasuje do tego obrazu aż nazbyt dobrze. Dzieci ustawiają się po słodkie porcje, rodzice nie widzą powodu do niepokoju, a charakterystyczna melodia pojazdu staje się częścią wakacyjnej codzienności. Kłopoty zaczynają się po pierwszych wizytach klientów. Zachowanie najmłodszych gwałtownie się zmienia, niewinne konflikty przeradzają się w przemoc, a kolejne zdarzenia trudno wytłumaczyć zwykłym buntem czy zbiorową histerią. Dorośli szukają racjonalnych przyczyn i zbyt późno dostrzegają wspólny element łączący coraz bardziej niepokojące przypadki. Sprzedawca nie zamierza rezygnować z trasy, przeciwnie, pojawia się tam, gdzie może dotrzeć do następnych dzieci. Miasteczko stopniowo traci poczucie bezpieczeństwa, a zwyczajny wakacyjny przysmak staje się źródłem podejrzeń. Rodzice muszą ustalić, co znajduje się w rozdawanych deserach i kim naprawdę jest człowiek za ladą samochodu, zanim skutki jego działalności obejmą całą okolicę. Im bardziej mieszkańcy próbują odzyskać kontrolę, tym wyraźniej widać, że zagrożenie wykorzystuje właśnie to, co powinno kojarzyć się z dziecięcą przyjemnością i beztroską. Podejrzenie jest tym trudniejsze do przyjęcia, że dzieci same domagają się kolejnych porcji, a skutki nie pojawiają się u wszystkich w identyczny sposób. Mieszkańcy potrzebują dowodu, zanim zwrócą się przeciwko człowiekowi, który z zewnątrz wygląda jak część niewinnej letniej tradycji.