Jestem legendą (2007)

Trzy lata po globalnej epidemii Manhattan jest niemal całkowicie pusty. Ulice zarastają roślinnością, porzucone samochody rdzewieją, a w budynkach ukrywają się zakażeni ludzie, których organizmy zmienił wirus stworzony pierwotnie jako terapia przeciwnowotworowa. Robert Neville, wojskowy wirusolog odporny na zakażenie, mieszka w zabezpieczonym domu wraz z owczarkiem Sam. Dni spędza według ściśle powtarzanego rytmu: szuka zapasów, prowadzi eksperymenty laboratoryjne i nadaje przez radio komunikat do każdego, kto mógł przetrwać. Nocą zamyka wszystkie wejścia, ponieważ zainfekowani źle znoszą światło słoneczne i wtedy wychodzą na polowanie. Neville nie traktuje swojej sytuacji wyłącznie jako walki o przeżycie. Wykorzystuje własną odporność do pracy nad lekarstwem i próbuje zrozumieć mechanizm choroby, która doprowadziła do upadku społeczeństwa. Samotność coraz mocniej wpływa jednak na jego zachowanie, a wspomnienia ewakuacji Nowego Jorku wracają w najmniej oczekiwanych chwilach. Schwytanie jednego z zakażonych daje mu możliwość przeprowadzenia kolejnej serii testów, ale równocześnie zwraca uwagę istot obserwujących jego działania. Puste miasto przestaje być przestrzenią, którą naukowiec zna i kontroluje. Każda zmiana w codziennej rutynie może oznaczać, że ktoś lub coś zaczęło odpowiadać na jego obecność. W mieście, które przez lata wydawało się martwe, nawet drobny ślad przestaje być przypadkowym szczegółem.