Lot nad kukułczym gniazdem (1975)

Randle McMurphy trafia z więzienia do szpitala psychiatrycznego, licząc, że pobyt na oddziale okaże się łatwiejszy niż dalsze wykonywanie ciężkiej pracy w kolonii karnej. Od początku zachowuje się jak człowiek, który nie zamierza podporządkować się sztywnemu rytmowi dnia. Szybko poznaje pacjentów, wśród nich nieśmiałego Billy’ego, nerwowego Cheswicka, inteligentnego Hardinga oraz ogromnego Bromdena, uznawanego przez otoczenie za głuchoniemego. Największą przeszkodą dla McMurphy’ego staje się pielęgniarka Mildred Ratched. Kieruje oddziałem spokojnym głosem, kontrolując terapię grupową, leki, przywileje i niemal każdy element codzienności pacjentów. Nowy podopieczny zaczyna podważać jej zasady drobnymi gestami: chce oglądać mecz baseballowy, organizuje gry, namawia innych do samodzielnego podejmowania decyzji. Z czasem bunt przestaje być dla niego wyłącznie sposobem na zabicie nudy. McMurphy dostrzega, jak mocno część mężczyzn boi się wyjścia poza narzucone granice, a oni dzięki jego obecności zaczynają inaczej patrzeć na własną bezradność. Konflikt z Ratched staje się coraz ostrzejszy, ponieważ oboje próbują wpływać na tę samą grupę. McMurphy przekonuje się również, że jego pobyt nie musi skończyć się wtedy, kiedy początkowo zakładał. Próba przechytrzenia systemu zamienia się więc w znacznie poważniejsze starcie o autonomię, godność i prawo do decydowania o sobie.