Mechaniczna pomarańcza (1971)

Alex spędza wieczory z grupą kolegów, przemierzając futurystyczną Wielką Brytanię w poszukiwaniu przemocy, kradzieży i okazji do poniżania przypadkowych ludzi. Jest inteligentny, zakochany w muzyce Beethovena i całkowicie przekonany, że ma prawo robić to, na co ma ochotę. Własny gang traktuje jak podwładnych, dlatego narastające konflikty z pozostałymi członkami grupy szybko prowadzą do zdrady. Po jednym z napadów Alex zostaje zatrzymany i skazany na wieloletnie więzienie. Za kratami dowiaduje się o eksperymentalnej terapii obiecującej błyskawiczny powrót na wolność. Zgłasza się dobrowolnie, licząc na skrócenie kary. Eksperymentalna kuracja opiera się na warunkowaniu: pacjent jest zmuszany do oglądania brutalnych obrazów po podaniu środków wywołujących fizyczne cierpienie. Kuracja sprawia, że na samą myśl o agresji Alex reaguje mdłościami i bólem. Władze przedstawiają go jako dowód skuteczności programu, choć więzienny kapelan zwraca uwagę, że odebranie człowiekowi możliwości wyboru nie musi oznaczać moralnej przemiany. Po wyjściu na wolność Alex trafia do świata, w którym dawni znajomi, rodzina i ofiary pamiętają jego czyny, podczas gdy on stracił zdolność obrony. Człowiek przyzwyczajony do narzucania innym swojej woli zostaje wystawiony na konsekwencje własnej przeszłości i politycznego eksperymentu, który miał uczynić go nieszkodliwym.