Mężczyzna imieniem Otto (2022)

Otto Anderson po śmierci żony Sonii coraz bardziej odcina się od ludzi. Trzyma się ustalonych zasad, kontroluje porządek na osiedlu i bez cierpliwości reaguje na sąsiadów, którzy parkują w złym miejscu albo nie przestrzegają regulaminu. Emerytura odbiera mu ostatni element codziennej rutyny, a samotność sprawia, że mężczyzna nie widzi dla siebie dalszego celu. Jego starannie zaplanowane próby odejścia są jednak ciągle przerywane przez nowe wydarzenia. Do domu naprzeciwko wprowadza się młoda rodzina: ciężarna Marisol, jej mąż Tommy oraz dzieci. Marisol szybko zaczyna prosić Ottona o pomoc, nie przejmując się jego opryskliwością. Drobne przysługi prowadzą do kolejnych kontaktów z mieszkańcami osiedla, wśród których są osoby pamiętające go z czasów, gdy żyła Sonia. Każde spotkanie odsłania fragment wspólnej przeszłości małżeństwa i przyczyny, dla których Otto tak mocno przywiązał się do miejsca. Z czasem zostaje wciągnięty w problemy innych: uczy Marisol prowadzić samochód, pomaga sąsiadom i staje po stronie ludzi zagrożonych utratą domu. Nie dzieje się to dzięki nagłej przemianie charakteru. Zrzędliwość pozostaje, lecz pod nią coraz wyraźniej widać człowieka, który przez lata wyrażał troskę przede wszystkim poprzez działanie. Szczególną rolę odgrywa uparta Marisol, która zamiast omijać trudnego sąsiada, konsekwentnie włącza go w życie swojej rodziny. Dzięki temu teraźniejszość zaczyna stopniowo zajmować miejsce obok wspomnień, których Otto nie chce porzucić.