Ministranci (2025)

Czterech chłopców służących przy ołtarzu coraz gorzej znosi rozbieżność między tym, czego słuchają podczas nabożeństw, a tym, co widzą w swojej parafii i najbliższym otoczeniu. Rozczarowanie narasta, gdy odkrywają sprawy, które ich zdaniem dorośli wolą przemilczeć. Zamiast czekać na reakcję księży lub innych instytucji, postanawiają działać samodzielnie. W konfesjonale instalują urządzenie pozwalające podsłuchiwać spowiedzi mieszkańców. Zdobyte w ten sposób informacje zaczynają wykorzystywać do rozwiązywania lokalnych problemów, pomagania osobom znajdującym się w trudnej sytuacji i karania tych, których uznają za winnych. Początkowo własny system sprawiedliwości wydaje im się skuteczniejszy od oficjalnych zasad. Szybko pojawia się jednak problem, którego nie da się rozwiązać prostym podziałem na dobrych i złych. Podsłuchane historie są fragmentaryczne, ludzie mają skomplikowane motywacje, a ingerowanie w cudze życie powoduje konsekwencje, których chłopcy nie przewidzieli. Każda kolejna interwencja wymaga większego ryzyka i prowadzi do następnych tajemnic. Przyjaciele zaczynają też różnić się w ocenie tego, jak daleko wolno im się posunąć. Pomysł mający naprawiać niesprawiedliwość coraz wyraźniej stawia ich przed pytaniem, czy można czynić dobro za pomocą metod, które same naruszają zaufanie innych ludzi. Coraz trudniej też ukrywać sam podsłuch, bo zdobyta wiedza zaczyna zdradzać, że ktoś ma dostęp do tajemnic, które miały nigdy nie opuścić konfesjonału.