Mumia. Film Lee Cronina (2026)

Osiem lat wcześniej młoda córka dziennikarza zniknęła podczas wydarzeń rozgrywających się na pustyni. Rodzina nauczyła się żyć z brakiem odpowiedzi, choć nie oznacza to pogodzenia się ze stratą. Niespodziewanie dziewczyna wraca. Jej pojawienie się powinno zakończyć najgorszy okres w życiu bliskich, lecz szybko pojawiają się szczegóły, których nie da się wyjaśnić samą traumą ani upływem czasu. Powrót nie przypomina zwyczajnego odnalezienia zaginionego dziecka. Zachowanie córki, jej stan oraz to, co zaczyna dziać się w domu, budzą rosnący lęk. Ojciec próbuje ustalić, co wydarzyło się przez lata nieobecności i w jaki sposób pustynia wiąże się z przemianą, którą obserwuje. Pozostali członkowie rodziny reagują inaczej: pragnienie odzyskania bliskiej osoby ściera się z instynktem podpowiadającym, że razem z nią do domu trafiło coś jeszcze. Dawna żałoba ustępuje więc nowemu zagrożeniu. Z każdą kolejną nocą coraz trudniej traktować powrót jako cud, a pytanie o tożsamość dziewczyny staje się równie niepokojące jak wcześniejsza tajemnica jej zniknięcia. Dziennikarskie przyzwyczajenie do szukania faktów popycha ojca do ponownego przejrzenia okoliczności zaginięcia. Im więcej dowiaduje się o tym, co mogło wydarzyć się na pustyni, tym mocniej przeczuwa, że osiem lat ciszy nie było pustym okresem, lecz częścią czegoś, co właśnie wróciło razem z córką.