Piękny umysł (2001)

John Nash przyjeżdża pod koniec lat czterdziestych do Princeton jako niezwykle ambitny matematyk przekonany, że powinien stworzyć całkowicie oryginalną teorię. Nie interesuje go powtarzanie cudzych wyników ani łatwa akademicka kariera. Z trudem buduje relacje z kolegami, za to obsesyjnie szuka problemu, którego rozwiązanie zapewni mu miejsce w historii nauki. Przełom przychodzi, gdy obserwacja zachowania grupy studentów podsuwa mu nowy sposób myślenia o rywalizacji i współpracy. Sukces otwiera Nashowi drogę do pracy badawczej, a później również do zajęć dydaktycznych. Na uczelni poznaje Alicię, studentkę, z którą z czasem tworzy bliską relację. Równocześnie jego zdolności przyciągają uwagę ludzi przedstawiających się jako związani z tajnymi działaniami rządu. Nash zostaje wciągnięty w analizowanie zaszyfrowanych informacji i zaczyna widzieć zagrożenie tam, gdzie inni go nie dostrzegają. Granica między pracą naukową, życiem rodzinnym i rosnącym poczuciem niebezpieczeństwa coraz bardziej się zaciera. Alicia obserwuje, jak człowiek pewny potęgi własnego rozumu traci kontrolę nad codziennością. Dalsza droga Nasha wymaga zmierzenia się z problemem, którego nie da się rozwiązać samym równaniem ani intelektualnym błyskiem. Dla człowieka przyzwyczajonego do sprawdzania każdej hipotezy dowodami własne doświadczenia stają się wyjątkowo trudnym przeciwnikiem. Próba zachowania pracy, małżeństwa i intelektualnej niezależności wymaga od niego przyjęcia pomocy, czego wcześniej niemal zawsze unikał.