Polowanie (2012)

Lucas próbuje ułożyć sobie życie po rozwodzie. Pracuje w przedszkolu w niewielkiej duńskiej miejscowości, utrzymuje kontakt z nastoletnim synem i zaczyna nowy związek. Zna większość mieszkańców od lat, dlatego codzienność opiera się na relacjach, które wydają się trwałe i bezpieczne. Wszystko zmienia kilka słów wypowiedzianych przez Klarę, córkę jego najlepszego przyjaciela. Dziewczynka, urażona zachowaniem dorosłego, opowiada pracownicy przedszkola historię sugerującą molestowanie. Kobieta traktuje wypowiedź bardzo poważnie, a sposób prowadzenia dalszych rozmów sprawia, że podejrzenie szybko zaczyna funkcjonować jak potwierdzony fakt. Lucas zaprzecza oskarżeniom, lecz kolejne osoby odsuwają się od niego. Rodzice dzieci reagują strachem, przyjaciele tracą zaufanie, a niewielka społeczność coraz mocniej izoluje człowieka, którego jeszcze niedawno dobrze znała. Próby wyjaśnienia sytuacji nie przynoszą prostego rozwiązania, ponieważ każda reakcja może zostać odczytana przeciwko niemu. Nawet gdy pojawiają się informacje podważające pierwotną wersję wydarzeń, szkoda wyrządzona przez oskarżenie nie znika. Lucas walczy o relację z synem, możliwość normalnego życia i własne miejsce wśród ludzi, którzy zaczęli patrzeć na niego jak na zagrożenie. Najbardziej dotkliwa okazuje się niepewność, czy utracone zaufanie da się kiedykolwiek naprawdę odzyskać. Narastająca wrogość nie ogranicza się do słów: zwykłe zakupy, spotkania ze znajomymi i święta zamieniają się dla niego w sytuacje, w których każda reakcja otoczenia przypomina o oskarżeniu.