Stowarzyszenie Umarłych Poetów (1989)

Nowy rok szkolny w Akademii Weltona zaczyna się zgodnie z rytuałem opartym na tradycji, dyscyplinie i bezwzględnych oczekiwaniach wobec uczniów. Do grona nauczycieli dołącza John Keating, absolwent szkoły prowadzący lekcje literatury w sposób zupełnie niepasujący do sztywnej atmosfery placówki. Zamiast wymagać mechanicznego odtwarzania interpretacji, zachęca chłopców do samodzielnego myślenia, czytania poezji własnym głosem i sprawdzania, czego naprawdę chcą od życia. Szczególnie mocno reagują na jego metody Neil Perry i nieśmiały Todd Anderson. Neil odkrywa w starej kronice informację, że Keating należał kiedyś do tajnego kółka poetyckiego. Uczniowie postanawiają je reaktywować i nocami wymykają się do jaskini, gdzie czytają wiersze, rozmawiają i na chwilę wychodzą poza role narzucone przez szkołę oraz rodziny. Inspiracja szybko przenosi się również na ich codzienne decyzje. Neil rozwija zainteresowanie aktorstwem mimo sprzeciwu dominującego ojca, Todd próbuje przełamać własny lęk, a Knox Overstreet podejmuje ryzyko związane z uczuciem do dziewczyny. Swoboda, którą daje im Keating, zaczyna jednak zderzać się z systemem oczekującym posłuszeństwa i jasno wyznaczonej przyszłości. Dla części chłopców nowe podejście oznacza pierwszą próbę samodzielnego decydowania o własnym życiu. Dla dyrekcji i rodziców te same zachowania szybko zaczynają wyglądać jak niebezpieczny bunt przeciwko zasadom, które od lat uchodzą w Welton za nienaruszalne.