Sztuka pięknego życia (2024)

Pierwsze spotkanie Almut i Tobiasa trudno uznać za romantyczne: kobieta potrąca go samochodem, a znajomość zaczyna się w szpitalu. Tobias jest właśnie w trakcie rozwodu, Almut prowadzi restaurację i ma za sobą karierę łyżwiarki figurowej. Przypadkowe wydarzenie prowadzi do kolejnych spotkań, a z czasem do wspólnego życia. Ich relacja nie rozwija się jednak w prostym porządku. Poszczególne momenty pojawiają się jak fragmenty pamięci: początki związku przeplatają się z decyzjami o rodzinie, codziennością po narodzinach córki oraz wydarzeniami, które dopiero później nabierają pełnego znaczenia. Almut długo nie jest pewna, czy chce mieć dzieci, podczas gdy Tobias jasno mówi o pragnieniu założenia rodziny. Kiedy udaje im się znaleźć wspólną drogę, muszą zmierzyć się z diagnozą choroby nowotworowej Almut. Leczenie wpływa na ich plany, pracę i sposób myślenia o przyszłości. Kobieta nie chce sprowadzić własnego życia do roli pacjentki i nadal realizuje ambicje zawodowe, nawet jeśli wymaga to trudnych rozmów z Tobiasem. Związek dwojga ludzi zostaje pokazany poprzez chwile zwyczajne i przełomowe, w których szczęście, rodzicielstwo, strach oraz upływ czasu nie pojawiają się osobno, lecz stale na siebie nachodzą. Tobias próbuje wspierać partnerkę, ale nie zawsze rozumie, dlaczego wybiera ryzyko i zawodowe wyzwania właśnie wtedy, gdy każda wspólna chwila nabiera większej wartości. Oboje muszą ustalić, jak planować życie, kiedy czasu nie da się traktować jak czegoś oczywistego.