Tamte dni, tamte noce (2017)

Lato 1983 roku płynie Elio Perlmanowi w spokojnym rytmie rodzinnej willi na północy Włoch. Siedemnastolatek czyta, gra na fortepianie, przepisuje nuty, jeździ na rowerze i spędza czas z Marzią. Jego ojciec, profesor zajmujący się kulturą antyczną, co roku zaprasza młodego naukowca do pomocy przy pracy akademickiej. Tym razem gościem zostaje Oliver, pewny siebie doktorant ze Stanów Zjednoczonych. Początkowo Elio obserwuje go z mieszaniną ciekawości, irytacji i rywalizacji. Obaj obracają się w tym samym kręgu znajomych, jedzą wspólne posiłki i stopniowo zaczynają spędzać ze sobą coraz więcej czasu. Krótkie rozmowy, wycieczki do miasteczka oraz wspólne zainteresowania prowadzą do bliskości, której żaden z nich nie potrafi od razu nazwać. Elio próbuje równocześnie zrozumieć własne emocje i nie rezygnuje z relacji z Marzią, co dodatkowo komplikuje sytuację. Rodzice chłopaka widzą więcej, niż mówią wprost, ale pozostawiają mu przestrzeń do samodzielnych decyzji. Wakacje mają jednak wyraźny termin końcowy. Im bliżej wyjazdu Olivera, tym trudniej udawać, że rodzące się uczucie można potraktować jak jeszcze jeden epizod beztroskiego lata. Ich relacja rozwija się bez prostych deklaracji, głównie poprzez niedopowiedzenia i ostrożne testowanie granic. Wyjazd Olivera zbliża się z każdym dniem, więc obaj mają coraz mniej czasu, by zdecydować, co zrobić z bliskością, którą dotąd utrzymywali w półsłówkach.