Trzy kroki od siebie (2019)

Stella Grant zna szpitalne korytarze niemal tak dobrze jak własny pokój. Choruje na mukowiscydozę i podporządkowuje codzienność leczeniu: pilnuje leków, zabiegów, ćwiczeń oraz wszystkich zasad, które pozwalają ograniczyć ryzyko infekcji. Podczas kolejnego pobytu poznaje Willa Newmana, pacjenta z tą samą chorobą, ale zupełnie innym stosunkiem do terapii. Will uczestniczy w eksperymentalnym leczeniu i nie wierzy, że rygorystyczne przestrzeganie zaleceń zapewni mu życie, jakiego pragnie. Stella reaguje na jego lekceważenie procedur irytacją i próbuje doprowadzić do tego, by zaczął dbać o siebie. Z czasem wzajemne zaczepki przeradzają się w bliskość. Problem ma wymiar dosłowny: osoby z mukowiscydozą mogą przekazać sobie niebezpieczne bakterie, dlatego Stella i Will muszą zachowywać odpowiedni dystans i nie mogą się dotykać. Każde spotkanie wymaga kontrolowania odległości, która dla innych par nie miałaby żadnego znaczenia. Stella, przyzwyczajona do życia według szpitalnych reguł, zaczyna coraz mocniej odczuwać, ile zwyczajnych doświadczeń odebrała jej choroba. Will z kolei musi odpowiedzieć sobie na pytanie, czy bunt przeciw leczeniu rzeczywiście daje wolność. Ich relacja rozwija się pomiędzy badaniami, ograniczeniami i świadomością, że nawet niewielkie przekroczenie zasad może mieć poważniejsze konsekwencje niż dla zdrowych nastolatków.