Apollo 13 (1995)

Wiosną 1970 roku Jim Lovell przygotowuje się do kolejnej amerykańskiej wyprawy na Księżyc. W skład jego załogi wchodzą Fred Haise i Ken Mattingly, lecz kilka dni przed startem lekarze obawiają się, że Mattingly zachoruje na różyczkę. Jego miejsce zajmuje Jack Swigert, który musi błyskawicznie wejść w rytm zespołu. Początkowo lot przebiega zgodnie z planem. Sytuacja zmienia się po rutynowej procedurze mieszania zawartości zbiorników, gdy na pokładzie dochodzi do eksplozji. Statek zaczyna tracić tlen i energię elektryczną, a planowane lądowanie na Księżycu zostaje natychmiast odwołane. Od tej chwili najważniejszym celem jest bezpieczny powrót trzech astronautów na Ziemię. Załoga przenosi się do modułu księżycowego, który musi pełnić funkcję awaryjnej łodzi ratunkowej znacznie dłużej, niż przewidywali jego konstruktorzy. W centrum kontroli lotów Gene Kranz i zespół inżynierów pracują nad kolejnymi problemami: ograniczoną energią, rosnącym poziomem dwutlenku węgla, zmianą trajektorii i ponownym uruchomieniem systemów potrzebnych do wejścia w atmosferę. Rodziny astronautów śledzą sytuację z Ziemi, nie mając wpływu na rozwój wydarzeń. Przetrwanie zależy od precyzyjnych obliczeń, improwizowanych rozwiązań i współpracy ludzi oddzielonych setkami tysięcy kilometrów. Każda oszczędzona jednostka energii i każdy improwizowany element wyposażenia zaczynają mieć znaczenie dla szans całej trójki na powrót.