Cisza nocna (2024)

Lucjan, starszy aktor mający coraz większe problemy z samodzielnym funkcjonowaniem, trafia do domu opieki położonego daleko od miasta. Syn zapewnia go, że pobyt ma potrwać tylko kilka miesięcy, do zakończenia remontu mieszkania. Mężczyzna przyjmuje tę decyzję z niechęcią, bo nowe miejsce odbiera przede wszystkim jako znak utraty niezależności. Z czasem zaczyna jednak poznawać mieszkańców i personel, a codzienny rytm ośrodka okazuje się mniej obcy, niż początkowo przypuszczał. Spokój nie trwa długo. W domu opieki dochodzi do kolejnych niepokojących zdarzeń i śmierci, których nie da się łatwo wytłumaczyć. Lucjan zaczyna mieć intensywne koszmary, a granica między snem, wspomnieniem i rzeczywistością robi się coraz mniej wyraźna. W korytarzach oraz pokojach dostrzega rzeczy, których inni zdają się nie zauważać, przez co trudno mu przekonać otoczenie, że zagrożenie jest prawdziwe. Jego wiek i stan zdrowia sprawiają dodatkowo, że każda relacja z wydarzeń może zostać uznana za objaw pogarszającej się kondycji. Zamiast biernie czekać, Lucjan zaczyna sam szukać odpowiedzi. Musi ustalić, co naprawdę dzieje się nocami w odizolowanym ośrodku i czy makabryczne obrazy nawiedzające jego sen są ostrzeżeniem, czy częścią czegoś znacznie bardziej niebezpiecznego. Im dłużej trwa pobyt, tym mocniej Lucjan podejrzewa, że miejsce skrywa własną historię, a kolejne zgony mogą mieć związek z czymś, co pojawia się po zapadnięciu zmroku.