Wąwóz (2025)

Levi i Drasa otrzymują podobne zadanie, choć początkowo żadne z nich nie wie o drugim prawie nic. Oboje są świetnie wyszkolonymi strzelcami i trafiają do samotnych wież obserwacyjnych stojących po przeciwnych stronach ogromnej, pilnie strzeżonej rozpadliny. Ich obowiązek jest prosty tylko na papierze: przez rok mają pilnować, by nic nie wydostało się z zamkniętego obszaru poniżej. Nie wolno im schodzić na dół ani utrzymywać kontaktu z osobą pełniącą służbę po drugiej stronie. Izolacja szybko skłania ich jednak do złamania tej zasady. Zaczynają porozumiewać się na odległość za pomocą tablic, lornetek i improwizowanych wiadomości. Z czasem między dwojgiem samotnych ludzi rodzi się więź, która pomaga znieść miesiące odcięcia od świata. Równocześnie coraz więcej wskazuje na to, że przełożeni nie powiedzieli im prawdy o miejscu, którego strzegą. Z głębi dochodzą niepokojące sygnały, a zabezpieczenia mają znacznie większą skalę, niż wymagałaby zwykła tajna instalacja. Kiedy dochodzi do zdarzenia zmuszającego bohaterów do przekroczenia granicy, odkrywają środowisko pełne śmiertelnych zagrożeń i śladów eksperymentów prowadzonych przez dziesięciolecia. Od tej chwili nie wystarczy utrzymać posterunku. Levi i Drasa muszą współpracować bez wsparcia z zewnątrz i zdecydować, komu naprawdę służy tajemnica, którą kazano im chronić.