Hokum (2026)

Ohm Bauman przyjeżdża do odległego hotelu w Irlandii z powodów jednocześnie osobistych i zawodowych. Chce rozsypać prochy rodziców w miejscu związanym z ich wspólną przeszłością, a przy okazji znaleźć ciszę potrzebną do pracy nad kolejną książką. Jako autor grozy powinien być przyzwyczajony do wymyślania niepokojących historii, lecz tym razem szybko zaczyna podejrzewać, że miejscowe opowieści nie powstały wyłącznie po to, by straszyć turystów. Hotel jest niemal pusty, część pomieszczeń pozostaje zamknięta, a wokół budynku pojawiają się znaki trudne do racjonalnego wyjaśnienia. Szczególnie niepokojąca jest historia apartamentu dla nowożeńców, z którym ma być związana legenda o czarownicy sprzed kilku stuleci. Ohm poznaje również mieszkańców okolicy, w tym Fionę pracującą w barze oraz samotnika Jerry'ego. Każde z nich zna fragment miejscowej przeszłości, ale odpowiedzi nie układają się w prostą całość. Pisarz próbuje odróżnić folklor od faktów, własną żałobę od rosnącego lęku i wyobraźnię zawodowego twórcy od rzeczywistych sygnałów zagrożenia. Im dłużej pozostaje w hotelu, tym trudniej traktować pobyt jak spokojne pożegnanie z rodzicami. Na dodatek miejsce wiąże się bezpośrednio z historią jego rodziców, więc każde nowe odkrycie ma dla niego bardziej osobisty ciężar niż materiał zbierany do powieści. Próba poznania prawdy może naruszyć wspomnienia, które przywiózł do Irlandii właśnie po to, by je uporządkować.