Substancja (2024)

Elisabeth Sparkle przez lata była rozpoznawalną twarzą telewizji, lecz w dniu pięćdziesiątych urodzin dowiaduje się, że jej program fitness potrzebuje młodszej prowadzącej. Nagłe zwolnienie uderza w kobietę, która całe zawodowe życie zbudowała na wyglądzie, energii i zainteresowaniu publiczności. Wkrótce trafia do niej informacja o tajemniczym preparacie obiecującym stworzenie lepszej wersji użytkownika. Elisabeth decyduje się zaryzykować. Efektem zabiegu jest Sue – młoda, atrakcyjna i pozornie idealna kobieta, będąca biologicznie częścią tej samej osoby. Zasady są proste tylko na papierze. Elisabeth i Sue muszą korzystać z życia naprzemiennie, po siedem dni, zachowując ścisłą równowagę między dwoma ciałami. Gdy Sue błyskawicznie zdobywa miejsce w telewizji i zaczyna korzystać z popularności, ograniczenia programu stają się dla niej coraz bardziej dokuczliwe. Każde naruszenie ustalonego rytmu pozostawia jednak ślad po drugiej stronie. Początkowa fascynacja możliwością odzyskania młodości zmienia się więc w coraz bardziej niebezpieczny konflikt o czas, ciało i prawo do własnego życia. Elisabeth musi obserwować, jak stworzona z niej doskonalsza wersja otrzymuje wszystko, czego ona sama właśnie została pozbawiona. Im większą niezależność zdobywa Sue, tym dotkliwiej Elisabeth odczuwa, że obietnica odnowy nie oznaczała rozpoczęcia nowego życia bez kosztów.